انتقاد بجا

دکتر علی صدرا

انتقاد بجا

23 تیر 1397

چقدر از ديگران انتقاد مي كنيم؟
چقدر از خودمان انتقاد مي كنيم؟

چه اندازه انگشت اتهام و انتقاد به سمت ديگران مي گيريم و چه اندازه به سمت خودمان؟

در رابطه ي فرزندمان، اگر دوستان خوبي ندارد و يا اصلا دوستي ندارد انتقاد اول به چه شخصي وارد است؟

ايا ما خودمان هم دوستان خوبي داريم؟
چقدر در خودمان روحيه ي گذشت، آرامش، اخلاق در كلام، روي گشاده، ساختن و پيشرفت،

صداقت، نا اميد نشدن، منطقي بودن و... را پرورش داديم؟

ايا زماني كه از عزيزانمان انتقاد مي كنيم قبلش همان انتقاد به خودمان روا هست يا خير؟

ايا در زمان بروز مشكل و يا اختلافي اول مي گرديم تا تمام تقصيرها را گردن طرف مقابل بياندازيم

به هزاران دليل و يا اول جستجو مي كنيم كه چقدر خودمان در بروز اين مشكل سهيم بوديم؟

هيچكسي معصوم نيست!
هيچكسي عاري از اشتباه و خطا نيست!
ايرادات خودمان را پيدا كنيم، بپذيريم و اصلاح كنيم!
تغيير خود، سخت ترين تغيير، و توجيه و دليل تراشي و انداختن تمام تقصيرها

گردن ديگران اسان ترين كارهاست...